De komende jaren voert Rijkswaterstaat op meerdere
plaatsen langs het Amsterdam-Rijnkanaal en het Lekkanaal groot onderhoud uit.
De diverse onderhoudsprojecten zijn noodzakelijk om in de toekomst een vlotte
en veilige doorgang aan de scheepvaart te kunnen bieden en om de waterkerende
en waterhuishoudkundige functie in stand te houden.
Overzichtskaartje
projecten groot onderhoud
Op bovenstaand overzichtskaartje zijn alle locaties langs het Amsterdam-Rijnkanaal
en het Lekkanaal waar Rijkswaterstaat de komende jaren groot onderhoud gaat
uitvoeren ingetekend. Hieronder volgt per project een korte samenvatting van de
geplande werkzaamheden.
Maarsserbrug, zicht vanaf
Amsterdam-Rijnkanaal
Sifon Zeeburg
Sifon Zeeburg bestaat uit drie buizen op de bodem van het
Amsterdam-Rijnkanaal. Door de sifon stroomt water tussen de Amstellandboezem en
het IJmeer. Dat is nodig om de grachten van Amsterdam door te spoelen en om bij
hoogwater extra water naar het IJmeer af te voeren. De sifon stamt uit 1940 en
is zo beschadigd dat de buizen lek zijn. Daarom wordt de sifon in 2006
vervangen door een nieuwe.
Renovatie Maarsserbrug en andere bruggen
De Maarsserbrug stamt uit 1938 en vertoont gebreken. De drukke brug is de
verbinding tussen Maarssen-dorp en Maarssenbroek. Van voorjaar 2006 tot
voorjaar 2007 vindt een grote renovatie plaats. Behalve voor fietsers,
voetgangers en hulpdiensten is de brug dicht. Overig verkeer moet dan omrijden.
Na de renovatie kan de brug het drukke verkeer weer goed aan en is ook de
doorvaarthoogte voor schepen weer voldoende. De brug wordt namelijk iets omhoog
gebracht. Bovendien beschikt de brug dan over een nieuw, breder fietspad. De
brug kan er dan weer minstens 50 jaar tegen! Later volgt ook de renovatie van
andere bruggen over het Amsterdam-Rijnkanaal.
Renovatie
Prinses Irenesluizen Wijk bij Duurstede
De Prinses Irenesluizen, gelegen in het Amsterdam-Rijnkanaal, vervullen een
belangrijke rol voor de beroepsvaart in de achterlandverbinding van het
havengebied Amsterdam/Noordzeekanaal richting Duitsland. De brede sluiskolk
voor de duwvaart van de Prinses Irenesluizen stamt uit 1974. Voor het eerst
zijn de stalen hefdeuren aan groot onderhoud toe. Achter de schermen wordt in
de winter van 2005 –2006 een nieuwe hefdeur gebouwd. In het voorjaar van 2006
wordt de eerste oude deur vervangen door een nieuwe. Een spectaculaire en vrij
unieke operatie met een deur van deze omvang! Later in 2006 volgt de vervanging
van de tweede deur.
Prinses
Irenesluizen in Wijk bij Duurstede
Renovatie
Prins Bernhardsluizen Tiel
De Prins Bernhardsluizen in Tiel zijn de toegangspoort van het
Amsterdam-Rijnkaal naar de Waal. In 2007 zijn de deuren van de Prins
Bernhardsluizen in Tiel aan de beurt voor onderhoud. Maar niet alleen de
deuren, ook de rest van deze sluis is aan een grote renovatie toe. Dat betekent
dat alles, met uitzondering van het beton, eraf gehaald wordt, opgeknapt of
vervangen wordt en weer wordt teruggezet. Dit is nodig om storingen en
stremmingen van de scheepvaart voor te blijven.
Inhangen van een
sluisdeur in vroegere tijden
Damwand Wagenaarkade: de laatste houten
damwand van
Amsterdam-Rijnkanaal
Renovatie
oevers
Veel oevers bestaan uit stalen damwanden die tussen de 30 en 70 jaar oud
zijn. Op een aantal plaatsen zijn ze niet meer sterk genoeg. Twee slechte delen
worden het komende jaar vervangen. Een stuk van 400 meter ten noorden van de
Prinses Beatrixsluizen in Nieuwegein en een stuk van 1400 meter bij de stad
Utrecht (Wagenaarkade). De damwand van de Wagenaarkade is de laatste damwand
van het Amsterdam-Rijnkanaal die nog uit hout bestaat. Deze wordt nu van staal.
De komende jaren worden nog meer oeverdelen gerenoveerd.
Baggerwerkzaamheden op kruising
Amsterdam-Rijnkaal en Lek
Baggeren
Op veel plaatsen wordt gebaggerd in 2006. Vooral bij de sluizen, bochten en
afmeerplaatsen voor schepen. Door de bezinking van slib en zand is het hier te
ondiep geworden. De scheepvaart heeft hier last van. De baggerspecie wordt
afgevoerd naar speciale stortplaatsen. Gemiddeld moet er eens in de tien jaar
gebaggerd worden.
©
Colofon:
Rijkswaterstaat
Utrecht
2005